Blog

Hulp uit 'n leë wyntenk

Daar was darem ’n paar dae om voor te berei en waarin mense hulle voorraad kon aanvul, maar nie almal het hulle voorberei daarop dat die verbod op die verkope van alkohol só lank sou aanhou nie.  Daarom het mense se drank-voorraad uitgeput geraak en moes sommige mense slim en duur planne maak.  Skielik het die brou van pynappelbier ’n nuwe tuisbedryf geraak.  Ander mense het deur hulle nekke betaal om op onwettige en gewaagde maniere wyn op die swartmark aan te skaf.  Nog mense vertel hoe hulle wyn, wat hulle reeds jare lank bêre, omdat dit sentimentele of versamelaarswaarde het, oopgemaak het.

Die nie-bekombaarheid van wyn was nie die enigste, en waarskynlik ook nie die ergste gevolg wat hierdie verbod tot gevolg gehad het nie.  Dit het gelei tot groot verlies aan werksgeleenthede en vir baie produsente onberekenbare finansiële verliese laat ly.  Soveel so dat die media berig “Wynbedryf beleef ergste krisis nóg” en “Die wynbedryf kan tot niet gaan”.

In hierdie tyd lees ek van ’n boer wat ook gedink het dis die ergste krisis wat die wynbedryf al ooit getref het.  In sy tyd was die krisis nie dat dat die tenke en die winkels vol wyn gestaan het en dit nie verkoop mag word nie, maar wel dat die tenke leeg was.  Daar wás druiwe aan die stokke, maar hulle kon dit nie gaan oes en dit pars nie.  Die vyand het oor die grens gekom en die druiwe gesteel, en boonop was hulle net te bang om uit te gaan en dit te gaan pluk.  Gelukkig het hulle darem ook bietjie graan gesaai en kon hulle iets daarvan oes, voordat die vyand dit kom afbrand het, of dit as weiding vir hulle diere gebruik het.  Hierdie graan het hy toe in die kelder kom bêre, omdat hulle gehoop het die vyand sou nie dink om daar te kom snuffel na iets om te verwoes nie.

Dit is dan ook hier in die leë kelder (of parskuip, soos hulle dit genoem het) dat hierdie boer – hy staan bekend net as Gideon – besig was om die koring uit te slaan.  Hy vertel hoe moeilik dit is om koring in die kelder uit te slaan, want daar is nie wind om die kaf weg te waai nie.  Hy het egter maar so aangesukkel – net om darem ’n bietjie meel te kan maak, sodat sy gesin iets kan hê om te eet.

Hy vertel dat hy só versigtig was.  Hy het sekergemaak dat al die deure van die kelder gesluit is en dat niemand weet hy is daar nie.  Maar nou ja, die vyand is jou altyd een voor.  Toe hy hom weer kom kry, staan daar iemand by hom. Hy het hom oor ’n mik geskrik.  Hy het geweet wat gebeur met ’n boer as jy op jou plaas oorval word.  Nog voordat hy tot verhaal kan kom, of dink dat hy die stok waarmee hy die koring uitslaan, kan gebruik om die aanvaller te probeer afweer, begin die man praat:  “Die Here is by jou, dapper man!”

Hy is heeltemal lam van die skrik en sukkel om op sy bene te kom.  Hy hoor weer die woorde eggo in die parskuip “Die Here is by jou, dapper man!”  En toe gaan die stem voort:  “Gaan met die krag wat jy het en gaan lei jou mense”.

Vir die eerste maal waag hy dit om na die man te kyk.  Hy het nie ’n klapmus op nie.  Hy kan sy gesig sien.  Die gesig is vol vrede.  Hy verbeel hom amper hy sien ’n glimlag op die man se gesig.  Die gesig boesem by hom ’n klomp vertroue in.  En dan hoor hy nog ’n sin:  “Ek is by jou”.

En dan weet hy, dan sien hy, ... dis nie ’n inbreker en ’n moordenaar nie;  dis die Here, die Almagtige.  Vir ’n oomblik wil hy vorentoe spring en die Here om die nek val, maar net betyds besef hy hy kan dit nie doen nie.  Mens kan nie aan die Here vat nie.  En dan raak die Here aan hom – wel net met die punt van die stok in sy hand, maar Hy raak aan hom.

Nog ’n keer draai die woorde deur sy kop “Gaan met die krag wat jy het”. 

Boer Gideon vertel dat hy skielik so selfbewus gevoel het.  Hy het gekyk na die plek waar hy nog ‘n paar oomblikke vantevore koring uitgeslaan het.  Dit het vir hom gevoel of hy uitgevang is.  Hier in die wynkelder het hy weggekruip, omdat hy so alleen voel, in die steek gelaat voel, die Here so ver voel, hy so bang is.  En hier kom die Here na hom toe.  Die Here het geweet waar hy is.  En hy besef dat hy toe nooit alleen was nie.  En dat hy nie ’n vlugteling is nie, maar ’n dapper held, want daar is in hom ’n ánder Krag.

Gideon het ook opgewonde vertel dat die Here vir hom ’n teken gegee het om Hom te verseker dat hy nie alleen is nie.  Hy kon ’n skaapvelletjie buite gooi en dan sou dit oral dou, behalwe op die skaapvelletjie en die volgende nag sou net die skaapvelletjie nat wees en alles rondom sou droog wees.

Wat my die meeste aangegryp het van Gideon se vertelling was toe hy sê dat ons nie moet vaskyk in al ons baie probleme en vrese en bekommernisse nie, maar dat ook ons moet gaan met die Krag wat ons het.  Want toe die Heilige Gees gekom het, het julle Krag ontvang ...  En hierdie Krag kom juis tot volle werking wanneer julle swak is.  En onthou:  “Julle het ’n nóg duideliker teken van die Here se teenwoordigheid as wat ek destyds gehad het, naamlik die leë graf.”

(Lees gerus Rigters 6; Handelinge 1:8;  2 Korintiërs 12:8-10;  Matteus 12:38 – 42)

 

Lewer kommentaar

 

Kommentaar